Jesteś tutaj:

Prawo

Drukuj

Zagadnienie emisji w non-ETS podlega regulacjom wynikającym z tzw. decyzji non-ETS (ang. ESD, Effort Sharing Decision), czyli decyzji 2009/406/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wysiłków podjętych przez państwa członkowskie, zmierzających do zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych w celu realizacji do roku 2020 zobowiązań Wspólnoty dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych.

Z decyzją non-ETS są powiązane inne uszczegóławiające akty prawne, takie jak dwie decyzje Komisji, które wyznaczają limity emisji krajowych z sektorów non-ETS dla wszystkich państw członkowskich, na poszczególne lata okresu 2013-2020. Jedna decyzja określa roczne limity emisji (decyzja Komisji nr 2013/162/UE z dnia 26 marca 2013 r.), a druga je dodatkowo koryguje (decyzja Komisji nr 2013/634/UE z dnia 31 października 2013 r. dotycząca dostosowania rocznych limitów emisji państw członkowskich na lata 2013–2020).

Monitorowanie wielkości emisji oraz sprawozdawczość w zakresie non-ETS regulują dwa rozporządzenia Komisji. Jedno dotyczy zasad monitorowania i sprawozdawczości; jest to tzw. rozporządzenie MMR (ang. Mechanism for monitoring and reporting), czyli Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie mechanizmu monitorowania i sprawozdawczości emisji gazów cieplarnianych oraz zgłaszania innych informacji na poziomie krajowym i unijnym, mających znaczenie dla zmiany klimatu, oraz uchylające decyzję nr 280/2004/WE. Drugie rozporządzenie stanowi uzupełnienie poprzedniego o szablony i formularze do raportowania, będąc rozporządzeniem wykonawczym do MMR, czyli Rozporządzeniem Wykonawczym Komisji (UE) NR 749/2014 z dnia 30 czerwca 2014 r. w sprawie struktury, formatu, procesu przekazywania i przeglądu informacji zgłaszanych przez państwa członkowskie zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 525/2013.

Na podstawie raportowanych wielkości krajowych emisji, Komisja ma corocznie wydawać decyzje określające wielkości emisji non-ETS w państwach członkowskich w roku, którego dotyczą raporty. Wielkość tej emisji będzie musiała być zbilansowana przez roczny przydział emisji oraz – w zależności od potrzeb – przez odpowiednie inne działania określone w decyzji ESD, takie jak tzw. mechanizmy elastyczności i umorzenie jednostek CER/ ERU.

Szczegółowe uregulowania prawne dotyczące zasad rozliczania emisji w non-ETS i funkcjonowania jednostek AEA w rejestrze określa również tzw. rozporządzenie rejestrowe, czyli Rozporządzenie Komisji (UE) nr 389/2013 z dnia 2 maja 2013 r. ustanawiające rejestr Unii zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, decyzjami nr 280/2004/WE i nr 406/2009/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylające rozporządzenia Komisji (UE) nr 920/2010 i nr 1193/2011.

Na gruncie prawa krajowego zagadnienie non-ETS porusza ustawa z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1223). Zmienia ona ustawę z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji (Dz. U. z 2013 r. poz. 1107, z późn. zm.) do której wprowadza uregulowania prawne w zakresie non-ETS. Dotyczą one nowych zadań dla KOBiZE, polegających głównie na opracowywaniu sprawozdań z krajowej rocznej emisji gazów cieplarnianych nieobjętych systemem handlu uprawnieniami do emisji oraz związanych z nimi sprawozdań z realizacji krajowych polityk w zakresie redukcji emisji w non-ETS i wykorzystania jednostek CER/ERU, a także – w przypadku wystąpienia takiej konieczności – opracowania planu działań korygujących  na potrzeby pokrycia deficytu zaistniałego w krajowym limicie. Ponadto ustawa wprowadza zagadnienie non-ETS do krajowego systemu zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji (zwanego systemem zarządzania) poprzez dołączenie do niego zarządzania krajowym limitem emisji gazów cieplarnianych i obrotu jednostkami rocznych limitów emisji. Ustawa reguluje sposób zarządzania tym limitem na poziomie krajowym, wprowadzając do polskiego porządku prawnego zapisy ww. decyzji non-ETS.

ZGŁOŚ UWAGI DO ARTYKUŁU
ZGŁOŚ UWAGI DO STRONY