Jesteś tutaj:

Materiały do pobrania w kategorii: Opracowania

Print

Materiały przygotowane przez KASHUE-KOBIZE:

PROJEKTY WSPÓLNYCH WDROŻEŃ (JI) W POLSCE. STAN REALIZACJI I FUNKCJONOWANIA. RAPORT 2008-2012

Raport opracowany przez KOBiZE ma na celu przeanalizowanie funkcjonowania projektów JI w okresie 2008-2012, w którym projekty wspólnych wdrożeń (ang. Joint Implementation – JI) mogły generować jednostki redukcji emisji (ang. Emission Reduction Units – ERU). Materiał zawiera charakterystykę dotychczas zatwierdzonych projektów wspólnych wdrożeń w Polsce oraz stanowi jedyne tak kompleksowe podsumowanie ich realizacji (wg stanu na 1 czerwca 2014 r., uwzględniającego transfery jednostek wykonane w maju 2014 r.). W niniejszym Raporcie przeanalizowano funkcjonowanie 37 projektów JI zatwierdzonych w Polsce do 31 grudnia 2012 r.

JI PROJECTS IN POLAND. REPORT 2008-2012. EXECUTIVE SUMMARY

The National Centre for Emissions Management (KOBiZE) has elaborated a detailed analysis of the JI projects performance in Poland in the period of 2008-2012. It was based on the data and information gathered by KOBiZE which were valid on the 1st of June 2014, including the transfers from May of 2014. The main features of the projects’ realization were the multidirectional changes regarding their scope, potential, performance and achievements. This detailed analysis of the JI projects in 2008-2012 in Poland, available in Polish edition with charts and tables, is summarized by this Executive Summary.

WYKORZYSTANIE CER/ERU W EU ETS – ANALIZA SYTUACJI W POLSCE. CZĘŚĆ TRZECIA: ROK 2012 I PODSUMOWANIE 2008-2012

Analiza została opracowana w Krajowym Ośrodku Bilansowania i Zarządzania Emisjami i jest to jej część trzecia, uwzględniająca dane za rok 2012 i stanowiąca podsumowanie wykorzystania jednostek Kioto w drugiej fazie systemu handlu uprawnieniami do emisji (EU ETS – ang. European Union Emission Trading System), czyli w latach 2008-2012. Poprzednie części analizy, to: ”Wykorzystanie jednostek CER/ERU w EU ETS – analiza sytuacji w Polsce” – obejmująca lata 2008-2009 oraz „Wykorzystanie jednostek CER/ERU w EU ETS – analiza sytuacji w Polsce. Część druga - lata 2010-2011”.
Głównym celem analizy jest prezentacja przejrzystych danych dotyczących wykorzystania jednostek CER i ERU przez prowadzących instalacje objęte systemem handlu uprawnieniami do emisji w Polsce. Jednostki CER oraz ERU pochodzą odpowiednio z realizacji projektów w ramach mechanizmu czystego rozwoju (CDM – ang. Clean Development Mechanism) oraz mechanizmu wspólnych wdrożeń (JI – ang. Joint Implementation). Analiza ukazuje również tło teoretyczne wykorzystania jednostek CER oraz ERU w EU ETS.

WYKORZYSTANIE CER/ERU W EU ETS – ANALIZA SYTUACJI W POLSCE Część druga - lata 2010-2011

Analiza została opracowana w Krajowym Ośrodku Bilansowania i Zarządzania Emisjami (KOBiZE) i jest to jej część druga, uwzględniająca dane za lata 2010-2011. Głównym celem analizy jest prezentacja przejrzystych danych dotyczących wykorzystania jednostek poświadczonej redukcji emisji (CER – ang. Certified Emission Reduction units) oraz jednostek redukcji emisji (ERU – ang. Emission Reduction Units) przez prowadzących polskie instalacje objęte wspólnotowym systemem handlu uprawnieniami do emisji (EU ETS – ang. European Union Emission Trading Scheme). Jednostki CER oraz ERU pochodzą odpowiednio z realizacji projektów w ramach mechanizmów czystego rozwoju (CDM – ang. Clean Development Mechanism) oraz mechanizmu wspólnych wdrożeń (JI – ang. Joint Implementation). Analiza ukazuje również tło teoretyczne wykorzystania jednostek CER oraz ERU w EU ETS.

MECHANIZMY RYNKOWE I POZARYNKOWE PO 2012 ROKU Opracowanie „MECHANIZMY RYNKOWE I POZARYNKOWE PO 2012 ROKU

ma na celu przedstawienie istniejącej sytuacji i zarysowanie perspektyw w kontekście polityki klimatycznej po roku 2012 dla wykorzystywanych globalnie mechanizmów rynkowych, ukierunkowanych na działania prowadzące do redukcji emisji gazów cieplarnianych. Biorąc pod uwagę aktywne zaangażowanie Polski w realizację projektów w ramach mechanizmu wspólnych wdrożeń (JI) szczególny nacisk położono na zobrazowanie działań w ramach mechanizmów projektowych, w tym krajowych projektów redukcji emisji. 
Przedmiotowe opracowanie porusza również szereg rozpatrywanych obecnie na różnych forach mechanizmów pozarynkowych, co umożliwia całościowe spojrzenie na podejmowane obecnie działania prowadzące do redukcji emisji w kontekście globalnej polityki klimatycznej, skoncentrowanej głównie na forum Konwencji Klimatycznej ONZ.

JOINT IMPLEMENTATION PROJECTS – POSSIBILITIES FOR REALIZATION IN POLAND

Opracowanie „JOINT IMPLEMENTATION PROJECTS – POSSIBILITIES FOR REALIZATION IN POLAND” stanowi angielskojęzyczną wersję części drugiego wydania przewodnika „Projekty wspólnych wdrożeń – możliwości realizacji w Polsce”, który powstał w grudniu 2011 r. Przetłumaczona część przewodnika (odpowiadająca rozdziałowi 4 wersji polskojęzycznej) dotyczy kluczowych wytycznych proceduralnych, których celem jest zapewnienie wsparcia dla potencjalnych inwestorów zainteresowanych realizacją projektów w ramach mechanizmu wspólnych wdrożeń w Polsce. Drugie wydanie przewodnika przygotowano przede wszystkim w związku ze zmianami prawa krajowego, jakie wprowadzono w 2010 i 2011 roku, czyli nowelizacją ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. Nr 122, poz. 695) oraz ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji (Dz. U. Nr 130, poz. 1070 z późn. zm.). Wprowadzone zmiany w ww. legislacji krajowej mają umożliwić realizację i zatwierdzanie projektów (m.in. z zakresu energetyki odnawialnej), które wpływają na obniżenie emisji gazów cieplarnianych z instalacji objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji, jako projekty wspólnych wdrożeń (JI).

WYBRANE OBOWIĄZKI SPRAWOZDAWCZE WYNIKAJĄCE Z PRZEPISÓW PRAWA MIĘDZYNARODOWEGO, UNIJNEGO ORAZ KRAJOWEGO W ZAKRESIE OCHRONY POWIETRZA

Opracowanie zawiera zbiór obowiązków sprawozdawczych wynikających z prawa międzynarodowego, unijnego i krajowego w zakresie ochrony powietrza nałożonych na Polskę i podmioty. Po przeanalizowaniu postanowień zawartych w różnych aktach prawnych wskazano między innymi: zakres informacji objętych raportowaniem, podstawę prawną danego obowiązku sprawozdawczego, inne przepisy, z których obowiązek sprawozdawczy wynika oraz jednostki odpowiedzialne za jego wykonanie.

Opracowanie, dzięki obszernym informacjom, szerokiemu zakresowi tematycznemu oraz interaktywnemu charakterowi, może stanowić pomocne narzędzie przy wywiązaniu się z obowiązków sprawozdawczych zarówno dla właściwych jednostek Polski (na które odpowiednie obowiązki sprawozdawcze są nałożone), jak i dla podmiotów.

PROJEKTY WSPÓLNYCH WDROŻEŃ – MOŻLIWOŚCI REALIZACJI W POLSCE

Aktualizacja przewodnika „Projekty Wspólnych Wdrożeń – możliwości realizacji w Polsce” została przygotowana w Krajowym Ośrodku Bilansowania i Zarządzania Emisjami (KOBiZE). Głównym celem przewodnika jest zapewnienie wsparcia dla potencjalnych inwestorów zainteresowanych realizacją projektów w ramach mechanizmu wspólnych wdrożeń w Polsce. 
Aktualizację przygotowano przede wszystkim w związku ze zmianami prawa krajowego, jakie wprowadzono w 2010 i 2011 roku, czyli nowelizacją ustawy z dnia 28 kwietnia 2011 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. Nr 122, poz. 695) oraz ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji (Dz. U. Nr 130, poz. 1070 z późn. zm.).
Wprowadzone zmiany w ww. legislacji krajowej mają umożliwić realizację i zatwierdzanie projektów (m.in. z zakresu energetyki odnawialnej), które wpływają na obniżenie emisji gazów cieplarnianych z instalacji objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji, jako projekty wspólnych wdrożeń (JI).   
W drugim wydaniu przewodnika dla inwestorów poza uaktualnieniem informacji z zakresu prawodawstwa krajowego (wspomniane powyżej ustawy) i związaną z tym modyfikacją procedury zatwierdzania projektów JI, uwzględniono również zmiany zaistniałe w przepisach wspólnotowych i międzynarodowych.

ANALIZA WPŁYWU OGRANICZENIA WYKORZYSTANIA JEDNOSTEK CER/ERU Z PROJEKTÓW REDUKUJĄCYCH GAZY PRZEMYSŁOWE NA RYNEK WĘGLOWY I CENĘ UPRAWNIEŃ DO EMISJI

Celem niniejszego opracowania jest pokazanie głównych uwarunkowań dotyczących dodatkowego ograniczenia wykorzystania na terenie UE mechanizmów offsetowych jakimi są jednostki CER/ERU, próba analizy wpływu takiego ograniczenia na sytuację w EU ETS i non-ETS. W opracowaniu dokonano próby oszacowania wystąpienia potencjalnych niedoborów lub nadpodaży jednostek CER/ERU w okresie 2008-2020, po uwzględnieniu zmian na skutek wprowadzenia ograniczeń w wykorzystaniu jednostek CER/ERU pochodzących z projektów redukujących gazy przemysłowe takie jak: HFC-23, N2O oraz ich wpływ na ceny uprawnień do emisji CO2 (EUA).

WYKORZYSTANIE JEDNOSTEK CER/ERU w EU ETS – ANALIZA SYTUACJI W POLSCE

Celem analizy jest prezentacja przejrzystych danych dotyczących wykorzystania jednostek poświadczonej redukcji emisji (CER – ang. Certified Emission Reduction units) oraz jednostek redukcji emisji (ERU – ang. Emission Reduction Units) przez prowadzących polskie instalacje objęte wspólnotowym systemem handlu uprawnieniami do emisji (EU ETS – ang. European Union Emission Trading Scheme) w latach 2008 i 2009. Jednostki CER oraz ERU pochodzą odpowiednio z realizacji projektów w ramach mechanizmów czystego rozwoju (CDM – ang. Clean Development Mechanism) oraz mechanizmu wspólnych wdrożeń (JI – ang. Joint Implementation). Analiza ukazuje również tło teoretyczne wykorzystania jednostek CER oraz ERU w EU ETS.

ZASADY MONITOROWANIA EMISJI GAZÓW CIEPLARNIANYCH Z DODATKOWYCH DZIAŁALNOŚCI WŁĄCZONYCH DO EU ETS

Tłumaczenie przedstawia zasady monitorowania emisji gazów cieplarnianych z dodatkowych działalności włączonych do systemu handlu uprawnieniami do emisj i w oparciu o Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/29/WE w celu usprawnienia i rozszerzenia wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych.
Materiałem wyjściowym dla niniejszego tłumaczenia są załączniki nr XIX-XXIV wstępnej, anglojęzycznej wersj i Decyzji Komisji ustanawiającej wytyczne dotyczące monitorowania i sprawozdawczości w zakresie emisji gazów cieplarnianych, zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady.

JOINT IMPLEMENTATION PROJECTS – POSSIBILITIES FOR REALIZATION IN POLAND

Niniejsze opracowanie stanowi przetłumaczony na język angielski wyciąg z przygotowanego w maju 2010 roku przez KASHUE-KOBIZE opracowania pt.: „PROJEKTY WSPÓLNYCH WDROŻEŃ – MOŻLIWOŚCI REALIZACJI W POLSCE”. Przetłumaczona część przewodnika (odpowiadająca rozdziałowi 4), dotyczy kluczowych wytycznych proceduralnych, których celem jest zapewnienie wsparcia dla potencjalnych inwestorów zainteresowanych realizacją projektów w ramach mechanizmu wspólnych wdrożeń w Polsce. 
Niniejszy dokument ukazuje podstawowe uwarunkowania proceduralno-prawne na poziomie międzynarodowym i krajowym, konieczne do spełnienia, aby skutecznie wnioskować o zatwierdzenie projektu wspólnych wdrożeń w Polsce, a następnie go wdrożyć.

PROJEKTY WSPÓLNYCH WDROŻEŃ – MOŻLIWOŚCI REALIZACJI W POLSCE

Celem niniejszego opracowania jest zapewnienie wsparcia dla potencjalnych inwestorów zainteresowanych realizacją projektów w ramach mechanizmu wspólnych wdrożeń w Polsce. 
Przewodnik ukazuje podstawowe uwarunkowania proceduralno-prawne na poziomie międzynarodowym i krajowym, konieczne do spełnienia, aby skutecznie wnioskować o zatwierdzenie projektu wspólnych wdrożeń w Polsce, a następnie go wdrożyć. Pokazuje również dotychczasowe doświadczenia z wdrażania tego rodzaju projektów, zapewniając tym samym przekrojowy „know-how” dla potencjalnych projektodawców.
Ponadto przewodnik zawiera podstawowe informacje dotyczące rynku węglowego w Polsce i na świecie, a także przedstawia zagadnienia dotyczące mechanizmów elastycznych oraz zasady wykorzystywania jednostek CER i ERU w ramach EU ETS, które stanowią tło teoretyczne opracowania, umożliwiające zapoznanie się z tą tematyką osobom, które wcześniej nie miały z nią styczności.

METODYKA WRAZ Z PRZYKŁADOWYM OBLICZENIEM „LIMITU” KRAJOWEJ EMISJI GAZÓW CIEPLARNIANYCH DLA POLSKI NA LATA 2013-2020 (dyrektywa EU ETS i decyzja non-ETS)

Niniejsze opracowanie stanowi próbę oszacowania całkowitego „limitu” krajowej emisji gazów cieplarnianych na lata 2013-2020 w podziale na system EU ETS oraz obszar non-ETS. Konstrukcja pakietu uniemożliwia precyzyjne wyznaczenie krajowego limitu emisji. Limit emisji w ujęciu krajowym występuje wyłącznie w obszarze non-ETS. Natomiast w obszarze EU ETS występuje jeden wspólny limit obejmujący wszystkie państwa członkowskie Unii Europejskiej. Liczne wzajemne powiązania dyrektywy EU ETS i decyzji non-ETS, stopień złożoności tych aktów prawnych oraz toczące się prace w Komisji Europejskiej nad przygotowaniem i wydaniem aktów wykonawczych powodują, że obliczenie „limitu” emisji gazów cieplarnianych na poziomie kraju jest procesem skomplikowanym i na dzień dzisiejszy może mieć jedynie charakter szacunkowy. Niniejsza analiza pokazuje więc jedynie możliwy sposób takiego obliczenia, podaje przykładowe wyniki wyrażone wielkością emisji oraz wartością limitów/uprawnień, jak również wskazuje na zależność pomiędzy mechanizmami przydziału uprawnień do emisji, a konsekwencjami gospodarczymi dla Polski. Dokument może być pomocny w lepszym zrozumieniu wynikających z pakietu energetyczno-klimatycznego mechanizmów wyznaczających krajowe „limity” emisji, oraz przy optymalizacji podejmowanych działań zmierzających do osiągnięcia dalszych redukcji emisji gazów cieplarnianych.

AUKCJE UPRAWNIEŃ DO EMISJI W EU ETS W OKRESIE 2013-2020 zgodnie z dyrektywą 2009/29/WE

Celem niniejszego opracowania jest pokazanie, przede wszystkim uczestnikom EU ETS, nowych uwarunkowań w funkcjonowaniu europejskiego rynku emisji CO2, związanych z wprowadzeniem mechanizmu aukcji, jako podstawowej metody rozdziału uprawnień do emisji po 2013 roku poprzez przybliżenie kluczowych aspektów projektowanego w UE mechanizmu aukcyjnego i lepszego przygotowania się polskich podmiotów do uczestnictwa w aukcji. Opracowanie składa się z szeregu technicznych aspektów organizacji procesu aukcji w EU ETS w okresie 2013-2020, w kontekście głównych założeń przygotowywanego przez Komisję Europejską rozporządzenia o aukcjach, z których do najważniejszych można zaliczyć: model, format i kalendarz aukcji, formy uczestnictwa oraz instrumenty zabezpieczające prawidłowe funkcjonowanie aukcji. Ponadto materiał zawiera charakterystykę rynku wtórnego obrotu uprawnieniami do emisji, z uwzględnieniem roli podmiotów i instrumentów finansowych tworzących ten rynek, a także informacje dotyczące przebiegu prac Komisji Europejskiej nad wyżej wymienionym aktem prawnym.

WYBRANE ASPEKTY WDRAŻANIA PAKIETU ENERGETYCZNO-KLIMATYCZNEGO (DYREKTYWA EU ETS I DECYZJA NON-ETS

Celem opracowania jest pomoc w zrozumieniu mechanizmów funkcjonowania pakietu, przybliżyć uwarunkowania związane z wdrażaniem jego postanowień. Opracowanie zawiera informacje o najważniejszych aspektach wdrażania pakietu energetyczno-klimatycznego, do których możemy zaliczyć: aukcję - jako podstawową metodę rozdziału uprawnień do emisji w systemie EU ETS w latach 2013-2020; wskaźniki emisji – jako podstawę przydziałów bezpłatnych uprawnień; derogacje dla elektroenergetyki – jako wyjątek od konieczności zakupu uprawnień na aukcjach oraz ucieczkę emisji. Ponadto materiał zawiera przykładowe sposoby wyliczenia: całkowitego krajowego limitu emisji  w okresie 2013-2020; puli uprawnień dostępnych w systemie EU ETS w Unii Europejskiej i Polsce; limitów emisji dla Polski w obszarze non-ETS oraz możliwości wykorzystania jednostek CER/ERU, zarówno w systemie EU ETS, jak i w obszarze non-ETS.

ZJAWISKO UCIECZKI EMISJI W SEKTORACH ENERGOCHŁONNYCH W POLSCE W KONTEKŚCIE ZMIAN WPROWADZANYCH W SYSTEMIE EU ETS NA LATA 2013-2020

Opracowanie zawiera analizę zagadnień związanych z ucieczką emisji, jako zjawiska, które może następować w sektorach energochłonnych, objętych systemem EU ETS. Materiał zawiera informacje o wynikających z dyrektywy EU ETS bieżących i przyszłych zadaniach dla Komisji Europejskiej i Polski, które mogą zapobiec zjawisku przenoszenia produkcji z sektorów objętych handlem uprawnieniami do emisji do krajów trzecich. W opracowaniu dokonano również próby oszacowania sektorów przemysłowych w Polsce, które pod wpływem zmian w systemie EU ETS mogą być narażone na utratę konkurencyjności i ucieczkę emisji. Praca zawiera również omówienie analiz niemieckiej i brytyjskiej, dotyczących sektorów zagrożonych ucieczką emisji w tych krajach.

PODSTAWOWE INFORMACJE O WSPÓLNOTOWYM SYSTEMIE HANDLU UPRAWNIENIAMI DO EMISJI DLA OPERATORÓW LOTNICZYCH

Opracowanie zostało przygotowane na podstawie dyrektywy 2008/101/WE, zmieniającą dyrektywę 2003/87/WE, na mocy której operatorzy statków powietrznych zostają włączeni do wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji. W materiale można znaleźć podstawowe informacje dotyczące realizacji zadań wynikających z dyrektywy, dotyczących m.in.: weryfikacji operatorów statków powietrznych przypisanych do Polski czy też przygotowania przez operatorów statków powietrznych planów monitorowania emisji rocznych oraz tonokilometrów. Przewodnik ten ma za zadanie przedstawić podmiotom, zaangażowanym w prace dotyczące włączenia sektora lotnictwa cywilnego do EU ETS, działania jakie będą musiały zostać zrealizowane oraz  ramy czasowe przewidziane na realizację tych działań, które mają przyczynić się do wypełnienia  celów dyrektywy.

ZADANIA WYNIKAJĄCE Z NOWYCH REGULACJI DOTYCZĄCYCH REDUKCJI EMISJI GAZÓW CIEPLARNIANYCH W UNII EUROPEJSKIEJ (DYREKTYWA EU ETS & DECYZJA NON-ETS)

Opracowanie zawiera omówienie zadań wynikających z przyjętej w grudniu 2008 r. dyrektywy EU ETS i decyzji non-ETS, wraz z harmonogramem prac nad ich realizacją. Te dwa akty prawne, zawierające regulacje dotyczące redukcji emisji gazów cieplarnianych w Unii Europejskiej są kluczowymi elementami przyjętego pakietu energetyczno-klimatycznego. Określają ramy prawne zarządzania emisjami gazów cieplarnianych, ustanawiając w praktyce limity emisji dla poszczególnych państw członkowskich UE. W  materiale zawarte są zadania i harmonogram prac  Komisji Europejskiej, a także szczegółowe zadania i środki ich wykonania dla Polski, związane z wdrożeniem dyrektywy EU ETS i decyzji non-ETS.

MOŻLIWOŚCI REALIZACJI PROJEKTÓW CDM W CHINACH

Opracowanie jest adresowane do wszystkich poszukujących podstawowych informacji o możliwościach zaangażowania polskich instytucji w projekty zmniejszające emisję gazów cieplarnianych – realizowane w ramach mechanizmu czystego rozwoju (Clean Development Mechanizm – CDM), tj. m.in. do pracowników administracji związanych z ochroną środowiska, inwestorów poszukujących nowych możliwości rozwoju biznesu czy operatorów poszukujących dodatkowych jednostek rozliczeniowych. W opracowaniu omówiono m.in.: podstawowe akty prawne regulujące zasady prowadzenia projektów CDM; informacje na temat formalnego i technicznego przebiegu procesu prowadzenia projektu; mechanizmy generowania jednostek CER oraz sposób ich wykorzystania. Ponadto, w materiale omówiono szczegółowe wymagania i uwarunkowania związane z realizacją projektów CDM w Chinach.

ZGŁOŚ UWAGI DO STRONY