Dyrekcja i pracownicy IOŚ-PIB z głębokim smutkiem żegnają wybitnego klimatologa, autorytet w dziedzinie zmian klimatu – prof. dr. hab. Macieja Sadowskiego, odznaczonego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Był on jednym z pierwszych naukowców w Polsce, zajmujących się problematyką ochrony klimatu i adaptacji do zmian klimatu.

Profesor Maciej Sadowski jako jedyny Polak został uhonorowany w siedzibie ONZ w Genewie w gronie osób szczególnie zasłużonych dla Konwencji Klimatycznej. Jako wspaniały dydaktyk, promotor prac doktorskich, rozpraw habilitacyjnych, recenzent publikacji naukowych przez dekady wywierał ogromny wpływ na kształtowanie środowiska naukowego w obszarze nauk o klimacie oraz popularyzację wiedzy o zmianach klimatu.

W latach 1988-1995 prof. Sadowski pełnił funkcję kierownika polskiego ośrodka Międzyrządowego Panelu ds. Zmian Klimatu kierownik (IPCC). Był także członkiem Rady Programowej Climate Institute w Waszyngtonie, działał w Państwowej Radzie Ochrony Środowiska i Radzie Polsko-Norweskiego Funduszu Badań Naukowych. Uczestniczył także w pracach Komitetu ds. Współpracy z Międzynarodowym Programem IGBP Global Change przy Prezydium PAN.

W latach 1988-1995 prof. Sadowski pełnił funkcję kierownika polskiego ośrodka Międzyrządowego Panelu ds. Zmian Klimatu kierownik (IPCC). Był także członkiem Rady Programowej Climate Institute w Waszyngtonie, działał w Państwowej Radzie Ochrony Środowiska i Radzie Polsko-Norweskiego Funduszu Badań Naukowych. Uczestniczył także w pracach Komitetu ds. Współpracy z Międzynarodowym Programem IGBP Global Change przy Prezydium PAN.

Prof. dr hab. Maciej Sadowski był związany z Ramową Konwencją Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu od samego początku jej tworzenia. Od 1990 r. działał w Międzyrządowym Komitecie Negocjacyjnym, który w krótkim czasie pomimo różnych, a nawet często sprzecznych interesów wynegocjował w 1992 r. tekst Konwencji.

W latach 1991-1996 był przewodniczący polskiej delegacji i głównym negocjatorem Konwencji oraz Protokołu z Kioto oraz wiceprzewodniczącym II Grupy Roboczej Międzyrządowego Komitetu Negocjacyjnego Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu. W kolejnym roku został powołany na sprawozdawcę III i IV Konferencji Stron Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu (COP3 i COP4). W latach 2008-2009 pełnił funkcję szefa zespołu ekspertów COP14, powołanego przez Ministra Środowiska jako Prezydenta COP14 w Poznaniu.

Jednym z największych sukcesów Profesora, osiągniętym we współpracy z Ministrem Środowiska Maciejem Nowickim było przyjęcie przez Konferencje Stron Konwencji odrębnego roku odniesienia (1988) do oceny wywiązywania się przez Polskę ze zobowiązań dotyczących redukcji emisji gazów cieplarnianych. Dzięki temu Polska nie tylko z nadwyżką wypełniła zobowiązania wynikające z konwencji, lecz także realizuje postanowienia Protokołu z Kioto bez ponoszenia dodatkowych kosztów.

Prof. dr hab. Sadowski był autorem licznych publikacji naukowych i referatów prezentowanych na konferencjach międzynarodowych poświęconych zmianom klimatu, wdrażaniu mechanizmów wypracowanych w ramach Konwencji Klimatycznej. Kierowany przez niego zespół, we współpracy z szerokim gronem naukowców i ekspertów opracował w 1996 r. pierwszą polską „Strategię redukcji emisji gazów cieplarnianych i adaptacja polskiej gospodarki do zmian klimatu”. Dzięki aktywnym działaniom Profesora rozpoczęto prowadzenie systematycznych prac na rzecz inwentaryzacji krajowej emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych. Działalność Profesora była konsekwentnie ukierunkowana na wspieranie realizacji przez Polskę zobowiązań wynikających z Konwencji Klimatycznej. Pod jego kierownictwem przygotowywano projekty rządowych raportów z realizacji postanowień Konwencji, które były przedkładane Konferencji Stron – najwyższemu organowi Konwencji.

W latach 2011—2013 kierował projektem, w ramach którego powstała pierwsza polska krajowa strategia adaptacji do zmian klimatu – „Strategiczny plan adaptacji dla sektorów i obszarów wrażliwych na zmiany klimatu do roku 2020 w perspektywie 2030. W  prace nad dokumentem zaangażowanych było ponad 60 naukowców i ekspertów z całej Polski. Kierował projektem badawczym „Opracowanie metodycznych podstaw adaptacji produkcji roślinnej w gospodarstwach rolniczych o różnych typach gospodarowania i skali produkcji do oczekiwanych zmian klimatycznych”.

W Instytucie Ochrony Środowiska-Państwowym Instytucie Badawczym prof. dr hab. Maciej Sadowski pełnił funkcję Pełnomocnika ds. Międzynarodowych, kierownika Ośrodka Ochrony klimatu i Zakładu Ochrony Klimatu. Przez kilka kadencji był również przewodniczącym Rady Naukowej IOŚ-PIB.

WYBRANE ODZNACZENIA

• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
• Medal „Za zasługi dla Warszawy”
• Medal „Za zasługi dla ochrony środowiska” (dwukrotnie)
• Medal Edukacji Narodowej
• Nagroda Ministra Środowiska za całokształt pracy naukowo-badawczej oraz podejmowane działania na rzecz ochrony klimatu

DOROBEK DYDAKTYCZNY

• Wykładowca przedmiotów z dziedziny klimatologii, zmian klimatu, ochrony klimatu, ochrony środowiska,  zrównoważonego rozwoju na Politechnice Warszawskiej, Uniwersytecie Warszawskim, Politechnice Białostockiej, Wojskowej Akademii Technicznej, Akademii Obrony Narodowej
• Wykładowca klimatologii na kursach dla obserwatorów sieci hydrologiczno-meteorologicznej Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej
• Autor programu nauczania przedmiotu „Ochrona środowiska” 1997
• Wykładowca Stowarzyszenia Oświatowców Polskich
• Promotor ok. 30 prac magisterskich

KOORDYNACJA WYBRANYCH PROJEKTÓW BADAWCZYCH

• Inwentaryzacja emisji i wychwytu gazów cieplarnianych w Polsce w 1990 r. Fundacja na rzecz Efektywnego Wykorzystania Energii, Instytut Ochrony Środowiska. Warszawa, 1997
• Inwentaryzacja emisji i wychwytu gazów cieplarnianych w Polsce w 1994 r. Fundacja na rzecz Efektywnego Wykorzystania Energii, Instytut Ochrony Środowiska. Warszawa, 1997
• Strategie zmniejszenia emisji i zwiększenia pochłaniania gazów cieplarnianych w produkcji roślinnej, zwierzęcej i gospodarce leśnej oraz adaptacji rolnictwa do zmian klimatu. Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego, Instytut Uprawy, Nawożenia i Gleboznawstwa, Silvatica, Instytut Ochrony Środowiska. Warszawa, 1997
• Scenariusze zmian klimatu (1994-1995). Projekt KBN
• Opracowanie systemu zbierania informacji o wdrożonych działaniach zmierzających do redukcji emisji gazów cieplarnianych (1997-1998) Projekt KBN
• Współczesne zmiany klimatu Polski (1981-1985)
• US Country Study „Strategie redukcji emisji gazów cieplarnianych i adaptacja polskiej gospodarki do zmian klimatu”(1992-1996)
• GEF „Enabling activites to facilitate early action on the implementation of the Stockholm Convention on Persistent Organic Pollutants ((POPs)” Kierownik i koordynator projektu (2003)
• Polsko-duński projekt „Redukcja emisji dioksyn w sektorze metalurgicznym” (2004-2005)
• UE ERAC-CT-2005 – 016228 Scientific Knowledge for Environmental Protection – Network of Funding Agencies SKEP (2005-2009)
• Kierownictwo i udział w opracowaniu  kilkunastu projektów badawczo- rozwojowych  z zakresu ochrony klimatu finansowanych przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (1992-2001)
• Opracowanie metodycznych podstaw adaptacji produkcji roślinnej w gospodarstwach rolniczych o rożnych typach gospodarowania i skali produkcji do oczekiwanych zmian klimatycznych. Projekt badawczy nr 2 P06S 025 30 (2006-2009)
• Opracowanie i wdrożenie Strategicznego Planu Adaptacji dla sektorów i obszarów wrażliwych na zmiany klimatu” (2011-2013)
• Kierownik zespołu przygotowującego Raporty Rządowe dla Konferencji Stron Konwencji Klimatycznej (3 raporty) (1995-2001)

DZIAŁALNOŚĆ ORGANIZACYJNA

• Przewodniczący polskiej delegacji i główny negocjator Konwencji zmian klimatu i Protokołu do Konwencji (1991-1996)
• Wiceprzewodniczący II Grupy Roboczej Międzyrządowego Komitetu Negocjacyjnego Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu oraz Wiceprzewodniczący Komitetu i Sprawozdawca (1993-1995)
• Członek Biura – Sprawozdawca III i IV Konferencji Stron Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu (1997-1999)
• Rada Ekologiczna przy Prezydencie RP, wiceprzewodniczący (1992-1996)
• Komitet Meteorologii i Fizyki Atmosfery PAN (1983-1985)
• Zastępca Redaktora „Przeglądu Geofizycznego” (1985-1992)
• Komitet Geofizyki PAN, wiceprzewodniczący (1994-1996)
• Komitet Zmian Globalnych PAN, wiceprzewodniczący (1992-1994)
• Państwowa Rada Ochrony Środowiska, wiceprzewodniczący (2007-2010)
• Rada Programowa Climate Institute Waszyngton USA (1993-1999)
• Rada Programowa czasopisma „Mitigation and Adaptation Strategies for Global Change” (1994-2010)
• Interest Group (IG) on “Climate Change and Adaptation” of the Network of European Environmental Protection Agencies (EPA)
• Rada Programowa czasopisma „JIQ” Joint Implementation Quarterly (1995-2000)
• Rada Naukowa IMGW (1995- 1998, 2003-2007)
• Rada Naukowa IOŚ-PIB, przewodniczący (1995-2018)
• Polski Ośrodek Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu kierownik (1988-1995)
• Komitet Polityczny Global Environment Facility przy MSZ (1997-2001)
• KBN Komisja Ochrony Przyrody, członek (1994-1996)
• Międzynarodoy Komitet Sterujący Konferencji Ministrów „Changing atmosphere” Nordwijk, Holandia (1989)
• Komitetu Energetyki PAN, członek (2003-2007)
• Społeczny Zespół Doradców Ministra Środowiska (2003-2004)
• Zespół ekspertów COP14 (szef) i Doradca Ministra Środowiska jako Prezydenta COP14 (2008-2009)
• Rada Polsko-Norweskiego Funduszu Badań Naukowych w ramach Norweskiego Funduszu Finansowego (2008-2009)

WYBRANE PUBLIKACJE

• Sadowski M. 2001 Zanieczyszczenia i ochrona atmosfery w Polsce w: Przemiany środowiska naturalnego a ekorozwój s 17 -29  red.M.Kotarba  Geosfera Kraków 
• Sadowski M. 2002 Międzynarodowe aspekty ochrony klimatu s.98-108 w: Globalizacja gospodarki a ochrona środowiska SGH Warszawa
• Sadowski M, Olecka A. 2002  Przełom w negocjacjach ramowej konwencji NZ w sprawie zmian klimatu i protokołu z Kioto Przegl. Geof. Z 1-2 s.10
• Sadowski M. Limanówka D, Dąbrowska-Markiewicz G. 2002 Wykrywanie antropogenicznych zmian temperatury powietrza  w: Działalność naukowa prof. W.Gorczyńskiego i jej kontynuacja red. G. Wójcik UMK Toruń s 187-195
• Sadowski M. 2003 Strategia ochrony klimatu Unii Europejskiej, a sektor  energetyczny w : Czy Polsce grożą katastrofy  klimatyczne? Komitet Prognoz ‘Polska 200 Plus” i Komitet Zmian Globalnych PAN Warszawa
• Sadowski M red 2003 Trwałe Zanieczyszczenia Organiczne Tom I i II. Ocena sytuacji w Polsce Monografia s.185 i Kierunki działań (w j. polskim i angielskim)
• Sadowski M. Kacprzyk W. 2003Trwałe zanieczyszczenia organiczne w środowisku Ochr. Środowiska i Zasobów Naturalnych nr 25/26  str.26 Warszawa
• Sadowski M 2004Możliwości wykorzystania mechanizmów protokołu z Kioto do finansowania inwestycji w zakresie energetyki odnawialnej w Cieplne maszyny przepływowe s 277-285 Polit. Łodzka Nr 125
• The Fourth National Communication under the United Nations Framework Convention on Climate Change 2006. red. Sadowski M.
• Grochowalski A., Sadowski M. i in. 2007 Determinantion of PCDDs, PCDFs, PCBs and HCB emissions from metallurgical sector in Poland Environmental Science and Pollution Research vol14. no 5 s 326-332
• An approach to adaptation to climate changes In Poland Climatic Change (2008) 90:443-451
• Sadowski M, Wyszynski Z, Gorski T, Liszewska M, Olecka A., Łoboda T, Pietkiewicz S, 2009 Adaptacja produkcji rolnej w województwie podlaskim do oczekiwanych zmian klimatu Monografia IOS Warszawa 2009 s.91
• Cichocki Z. Hajto M. Romańczak A. Sadowski M. 2016. Wrażliwość miasta Kalisza na zmiany klimatu – studium przypadku. Inżynieria Ekologiczna 49:8-24